Kumpulan 7: kumpulan mangan

Tujuh elektron, daripada +2 hingga +7

Tiga ahli yang lebih ringan semuanya berakhir dengan (n−1)d⁵ ns²: mangan ialah [Ar] 3d⁵ 4s², teknetium [Kr] 4d⁵ 5s² dan renium [Xe] 4f¹⁴ 5d⁵ 6s². Dengan tujuh elektron untuk digunakan, ia menunjukkan banyak keadaan pengoksidaan. Mangan lazimnya +2, +3, +4 dan +7: Mn²⁺ ialah ion yang paling stabil, mangan dioksida (MnO₂) ialah +4, dan permanganat ialah +7.

Teknetium dan renium cenderung kepada +4, +6 dan +7. Ion pertekneta (TcO₄⁻) dan perrenat (ReO₄⁻) mempunyai bentuk yang sama dengan permanganat tetapi ialah pengoksida yang jauh lebih lemah.

Aliran menuruni kumpulan

Takat lebur dan ketumpatan meningkat dengan mendadak. Mangan melebur pada 1519 K, teknetium pada 2430 K dan renium pada 3459 K, salah satu takat lebur tertinggi antara semua unsur. Ketumpatan meningkat daripada 7.21 g/cm³ kepada 11 g/cm³ dan kemudian 21.02 g/cm³, hampir tiga kali ganda ketumpatan mangan. Keelektronegatifan meningkat daripada 1.55 bagi mangan kepada 1.9 bagi teknetium dan renium. Mangan sendiri keras tetapi rapuh dan hampir tidak pernah digunakan secara bersendirian.

Di mana anda menemui kumpulan 7

Kebanyakan mangan berakhir dalam keluli, tempat ia menyingkirkan sulfur dan oksigen serta menjadikan logam lebih keras. Mangan dioksida terdapat dalam bateri alkali biasa, dan kalium permanganat digunakan untuk merawat air. Tumbuhan memerlukan mangan untuk memecahkan air dan membebaskan oksigen semasa fotosintesis. Renium digunakan dalam superaloi nikel bilah turbin enjin jet dan dalam mangkin yang membantu menghasilkan petrol beroktana tinggi.

Unsur buatan di tengah

Teknetium ialah unsur teringan yang tidak mempunyai isotop stabil. Pada 1937 ia menjadi unsur pertama yang dibuat secara buatan, dan namanya berasal daripada perkataan Yunani untuk buatan. Isotopnya yang berjangka hayat pendek, teknetium-99m, ialah pengesan yang paling lazim dalam perubatan nuklear, digunakan dalam berpuluh juta imbasan setiap tahun. Renium, yang ditemui pada 1925, ialah unsur stabil terakhir yang ditemui. Bohrium (107), dinamakan sempena Niels Bohr, hanya diketahui daripada beberapa atom; ia telah membentuk sebatian yang serupa dengan sebatian renium, tetapi sifat fizikalnya tidak diketahui.