7. grup: mangan grubu

Yedi elektron, +2'den +7'ye

Üç hafif üyenin hepsi (n−1)d⁵ ns² ile biter: mangan [Ar] 3d⁵ 4s², teknesyum [Kr] 4d⁵ 5s² ve renyum [Xe] 4f¹⁴ 5d⁵ 6s²'dir. Kullanılacak yedi elektronla birçok yükseltgenme basamağı gösterirler. Mangan yaygın olarak +2, +3, +4 ve +7'dir: Mn²⁺ en kararlı iyonudur, mangan dioksit (MnO₂) +4'tür ve permanganat +7'dir.

Teknesyum ve renyum +4, +6 ve +7'yi tercih eder. Pertekneat (TcO₄⁻) ve perrenat (ReO₄⁻) iyonlarının şekli permanganatla aynıdır, ancak çok daha zayıf yükseltgenlerdir.

Grupta aşağı doğru eğilimler

Erime noktası ve yoğunluk keskin biçimde yükselir. Mangan 1519 K'de, teknesyum 2430 K'de ve renyum 3459 K'de erir; bu, tüm elementler arasındaki en yüksek erime noktalarından biridir. Yoğunluk 7,21 g/cm³'ten 11 g/cm³'e ve sonra manganınkinin neredeyse üç katı olan 21,02 g/cm³'e çıkar. Elektronegatiflik mangan için 1,55'ten teknesyum ve renyum için 1,9'a yükselir. Mangan tek başına sert ama kırılgandır ve neredeyse hiç tek başına kullanılmaz.

7. grupla nerede karşılaşırsın

Manganın çoğu çelikte son bulur; orada kükürt ve oksijeni uzaklaştırır, metali daha sağlam yapar. Mangan dioksit sıradan alkalin pillerin içindedir, potasyum permanganat ise suyu arıtmak için kullanılır. Bitkiler, fotosentez sırasında suyu parçalayıp oksijen açığa çıkarmak için mangana ihtiyaç duyar. Renyum, jet motoru türbin kanatlarının nikel süper alaşımlarında ve yüksek oktanlı benzin üretmeye yardım eden katalizörlerde kullanılır.

Ortadaki yapay element

Teknesyum, kararlı izotopu olmayan en hafif elementtir. 1937'de yapay olarak üretilen ilk element olmuştur ve adı Yunanca yapay sözcüğünden gelir. Kısa ömürlü izotopu teknesyum-99m, nükleer tıptaki en yaygın izleyicidir ve her yıl on milyonlarca taramada kullanılır. 1925'te bulunan renyum, keşfedilen son kararlı elementti. Adını Niels Bohr'dan alan bohriyum (107) yalnızca birkaç atomdan bilinir; renyumunkine benzer bir bileşik oluşturmuştur, ancak fiziksel özellikleri bilinmemektedir.