Szczawian – jon (C₂O₄²⁻)
- Ładunek
- −2
- Atomy
- C × 2, O × 4
- Łączna liczba atomów
- 6
- Masa jonu
- 88,018 g/mol
Jon szczawianowy to dwa atomy węgla połączone ze sobą, każdy połączony także z dwoma atomami tlenu, z ładunkiem 2−. Powstaje, gdy kwas szczawiowy, H₂C₂O₄, traci oba jony wodoru. Szczaw, liście rabarbaru i herbata zawierają szczawiany, a szczawian wapnia to najczęstszy materiał kamieni nerkowych.
- Kwas szczawiowy, a więc i jon szczawianowy, nazwano od szczawiu, rośliny, w której po raz pierwszy znaleziono ten kwas.
- Szczawian chwyta jony metali, takich jak żelazo i wapń, dlatego kwas szczawiowy potrafi usuwać plamy rdzy.
- Szczawian wapnia, CaC₂O₄, prawie nie rozpuszcza się w wodzie, więc tworzy kryształy w roślinach i kamienie w nerkach.