Concentratie: definitie in de scheikunde
Concentratie: De hoeveelheid opgeloste stof die in een bepaalde hoeveelheid oplossing of oplosmiddel aanwezig is.
Concentratie kan op verschillende manieren worden uitgedrukt: mol per liter (molariteit), gram per liter, massa- of volumeprocent, of ppm (parts per million) voor zeer kleine hoeveelheden. Een geconcentreerde oplossing bevat veel opgeloste stof en een verdunde weinig, en door oplosmiddel toe te voegen daalt de concentratie zonder dat de hoeveelheid opgeloste stof verandert. Dat geeft de verdunningsvergelijking c₁V₁ = c₂V₂, die in het lab wordt gebruikt om oplossingen te maken.
Voorbeelden
- Huishoudazijn — ongeveer 5% azijnzuur
- Koolstofdioxide in lucht — iets meer dan 420 ppm
- Geconcentreerd zoutzuur — ongeveer 12 mol/L
- 10 mL van 2 M zuur verdunnen tot 100 mL geeft 0,2 M