Molariteit: definitie in de scheikunde
Molariteit: De concentratie van een oplossing uitgedrukt als mol opgeloste stof per liter oplossing, geschreven als mol/L of M.
Om de molariteit te vinden, deel je het aantal mol opgeloste stof door het totale volume van de oplossing in liters, niet door het volume toegevoegd oplosmiddel. Oplossingen met een bepaalde molariteit worden gemaakt door een afgemeten hoeveelheid opgeloste stof op te lossen en oplosmiddel toe te voegen tot aan de maatstreep van een maatkolf. Omdat vloeistoffen uitzetten wanneer ze worden verwarmd, verandert de molariteit iets met de temperatuur, dus voor zeer nauwkeurig werk wordt soms molaliteit gebruikt, de mol opgeloste stof per kilogram oplosmiddel.
Voorbeelden
- 58,44 g NaCl aangevuld tot 1,00 L oplossing — 1,00 M
- 0,50 mol suiker in 250 mL oplossing — 2,0 M
- Geconcentreerd zwavelzuur — ongeveer 18 M
- Zuren op de labtafel — vaak 1 M of 2 M
In het periodiek systeem
Om de molariteit uit een massa te berekenen heb je de molaire massa van de opgeloste stof nodig, die je optelt uit de atoommassa's in het periodiek systeem.