Roztwór mianowany – definicja w chemii
Roztwór mianowany: Roztwór o dokładnie znanym stężeniu, używany jako wzorzec do pomiaru stężenia innego roztworu.
Roztwór mianowany zwykle przygotowuje się, rozpuszczając dokładnie odważoną ilość czystej, trwałej substancji stałej i uzupełniając do dokładnej objętości w kolbie miarowej. Substancje do tego odpowiednie, zwane wzorcami pierwotnymi, nie mogą pochłaniać z powietrza wody ani dwutlenku węgla, dlatego wodorotlenek sodu do nich nie należy. Roztwory mianowane dodaje się z biurety w miareczkowaniach, a ich rozcieńczenia służą do kalibracji przyrządów pomiarowych.
Przykłady
- 0,100 M węglan sodu przygotowany z wysuszonej, odważonej substancji stałej
- Roztwór wodoroftalanu potasu używany do sprawdzania stężenia wodorotlenku sodu
- Kwas solny o znanej molarności używany do miareczkowania nieznanej zasady
- Seria roztworów siarczanu miedzi(II) używana do kalibracji kolorymetru