เฉื่อย: นิยามในวิชาเคมี
เฉื่อย: ไม่ว่องไวต่อปฏิกิริยามาก แก๊สเฉื่อยมักถูกเรียกว่าแก๊สเฉื่อย แม้บางชนิดจะเกิดสารประกอบได้
แก๊สเฉื่อยไม่ว่องไวเพราะเวเลนซ์เชลล์เต็ม จึงมีแนวโน้มน้อยที่จะรับ สูญเสีย หรือใช้อิเล็กตรอนร่วมกัน แต่ก็ไม่ได้เฉื่อยโดยสมบูรณ์: ซีนอนเกิดสารประกอบกับฟลูออรีนและออกซิเจน และสารประกอบแก๊สเฉื่อยชนิดแรกถูกสร้างขึ้นในปี 1962 นักเคมีใช้วัสดุเฉื่อย เช่น อาร์กอน แก๊สไนโตรเจน แพลทินัม หรือแก้ว เมื่อต้องการป้องกันไม่ให้บางสิ่งเกิดปฏิกิริยา
ตัวอย่าง
- อาร์กอนบรรจุในหลอดไฟเพื่อไม่ให้ไส้หลอดที่ร้อนไหม้
- ฮีเลียมใช้ในลูกโป่งเพราะเบาและไม่ติดไฟ
- แก๊สไนโตรเจนถูกอัดลงในถุงมันฝรั่งทอดเพื่อไม่ให้มันฝรั่งทอดเหม็นหืน
- เครื่องประดับทองคำเงางามได้นานนับศตวรรษเพราะทองคำแทบไม่ทำปฏิกิริยา
ในตารางธาตุ
แก๊สเฉื่อยในหมู่ 18 ทางขวาสุดของตารางเป็นธาตุที่ไม่ว่องไวที่สุด ในบรรดาโลหะ ทองคำและแพลทินัมเป็นโลหะที่ไม่ว่องไวอย่างเห็นได้ชัด