ขั้วไฟฟ้า: นิยามในวิชาเคมี

ขั้วไฟฟ้า: ตัวนำที่กระแสไฟฟ้าไหลเข้าหรือออกจากอิเล็กโทรไลต์ เช่น ในแบตเตอรี่หรือเซลล์อิเล็กโทรไลต์

เซลล์ทุกเซลล์มีสองขั้วไฟฟ้า: ออกซิเดชันเกิดที่แอโนดและรีดักชันเกิดที่แคโทด ในแบตเตอรี่ แอโนดเป็นขั้วลบ ขณะที่ในการแยกสลายด้วยไฟฟ้า แอโนดเป็นขั้วบวก แต่ออกซิเดชันยังคงเกิดที่นั่น ขั้วไฟฟ้ามักทำจากโลหะหรือแกรไฟต์ และขั้วไฟฟ้าเฉื่อย เช่น แพลทินัม นำกระแสโดยตัวมันเองไม่ทำปฏิกิริยา

ตัวอย่าง

• ขั้วสังกะสีและทองแดงในเซลล์แดเนียล
• แท่งคาร์บอนในแบตเตอรี่สังกะสี–คาร์บอน
• แคโทดลิเทียมโคบอลต์ออกไซด์ในแบตเตอรี่ลิเทียมไอออน
• ขั้วแพลทินัมที่ใช้แยกน้ำเป็นไฮโดรเจนและออกซิเจน

ในตารางธาตุ

ลิเทียมซึ่งอยู่บนสุดของหมู่ 1 เหมาะอย่างยิ่งสำหรับขั้วแบตเตอรี่ เพราะเป็นโลหะที่เบาที่สุดและให้อิเล็กตรอนได้ง่ายมาก

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด