Metal: kahulugan sa chemistry
Metal: Isang elemento, o halo ng mga elemento tulad ng alloy, na karaniwang makintab, mahusay magdala ng init at kuryente at kayang martilyuhin o baluktutin nang hindi nababasag.
Maluwag na hawak ng mga atom ng metal ang kanilang mga panlabas na electron, kaya sa mga reaksyon ay madali nilang naiwawala ang mga ito at bumubuo ng positibong ion. Sa solido, ang maluwag na mga electron na ito ay ibinabahagi sa pamamagitan ng metallic bonding, na nagpapaliwanag sa conductivity, kintab at kakayahang mapukpok. Humigit-kumulang apat sa bawat limang elemento ay metal, at halos lahat ay solido sa temperatura ng kuwarto, at ang mercury lamang ang likido.
Mga halimbawa
- Tanso — ginagamit sa mga kable ng kuryente
- Bakal — pangunahing sangkap ng asero
- Aluminum — magaan at hindi madaling kalawangin, ginagamit sa mga lata at eroplano
- Mercury — ang tanging metal na likido sa temperatura ng kuwarto
Sa periodic table
Nasa kaliwang bahagi at gitna ng table ang mga metal, sa kaliwa ng zigzag na linya ng mga metalloid, at tumataas ang metallic na katangian patungo sa ibabang kaliwa.