ไอออน: นิยามในวิชาเคมี
ไอออน: อะตอมหรือกลุ่มอะตอมที่รับหรือสูญเสียอิเล็กตรอนจึงมีประจุไฟฟ้าสุทธิ
ไอออนบวกเรียกว่าแคตไอออน เกิดเมื่ออะตอมสูญเสียอิเล็กตรอน ซึ่งเป็นลักษณะของโลหะ ไอออนลบเรียกว่าแอนไอออน เกิดเมื่ออะตอมรับอิเล็กตรอน ซึ่งเป็นลักษณะของอโลหะ ไอออนที่มีประจุตรงข้ามกันดึงดูดกันเกิดเป็นสารประกอบไอออนิก เช่น เกลือแกง และไอออนที่ละลายอยู่ทำให้สารละลายนำไฟฟ้าได้
ตัวอย่าง
- Na⁺ — ไอออนโซเดียม พบในเกลือแกง
- Ca²⁺ — ไอออนแคลเซียม พบในนมและน้ำกระด้าง
- OH⁻ — ไอออนไฮดรอกไซด์ ซึ่งเป็นไอออนพหุอะตอมที่พบในเบส
- NH₄⁺ — ไอออนแอมโมเนียม ซึ่งเป็นแคตไอออนพหุอะตอม
ในตารางธาตุ
โลหะทางด้านซ้ายของตารางมีแนวโน้มสูญเสียอิเล็กตรอนและเกิดเป็นแคตไอออน ส่วนอโลหะทางด้านขวา (ยกเว้นแก๊สเฉื่อย) มีแนวโน้มรับอิเล็กตรอนและเกิดเป็นแอนไอออน