Jon – definicja w chemii
Jon: Atom lub grupa atomów, która przyjęła lub straciła elektrony i dlatego ma wypadkowy ładunek elektryczny.
Jony dodatnie, zwane kationami, powstają, gdy atomy tracą elektrony, co jest typowe dla metali. Jony ujemne, zwane anionami, powstają, gdy atomy przyjmują elektrony, co jest typowe dla niemetali. Jony o przeciwnych ładunkach przyciągają się, tworząc związki jonowe, takie jak sól kuchenna, a rozpuszczone jony sprawiają, że roztwory przewodzą prąd elektryczny.
Przykłady
- Na⁺ — jon sodu, występuje w soli kuchennej
- Ca²⁺ — jon wapnia, występuje w mleku i twardej wodzie
- OH⁻ — jon wodorotlenkowy, jon wieloatomowy występujący w zasadach
- NH₄⁺ — jon amonowy, kation wieloatomowy
W układzie okresowym
Metale po lewej stronie układu mają skłonność do tracenia elektronów i tworzenia kationów, a niemetale po prawej (z wyjątkiem gazów szlachetnych) do przyjmowania elektronów i tworzenia anionów.