ประจุ: นิยามในวิชาเคมี
ประจุ: สมบัติของสสารที่ทำให้เกิดแรงดึงดูดหรือแรงผลักทางไฟฟ้า โปรตอนมีประจุบวก และอิเล็กตรอนมีประจุลบที่มีขนาดเท่ากัน
ประจุตรงข้ามดึงดูดกันและประจุเหมือนกันผลักกัน แรงเหล่านี้ยึดอะตอม ไอออน และสารประกอบจำนวนมากไว้ด้วยกัน ประจุวัดเป็นคูลอมบ์ แต่นักเคมีมักนับเป็นหน่วยของประจุมูลฐาน ดังนั้นโปรตอนจึงเป็น +1 และอิเล็กตรอนเป็น −1 อะตอมที่มีจำนวนโปรตอนและอิเล็กตรอนเท่ากันเป็นกลาง การรับหรือสูญเสียอิเล็กตรอนทำให้อะตอมมีประจุและกลายเป็นไอออน
ตัวอย่าง
- Na⁺ — ไอออนโซเดียมที่มีประจุ +1
- Cl⁻ — ไอออนคลอไรด์ที่มีประจุ −1
- O²⁻ — ไอออนออกไซด์ที่มีประจุ −2
- Al³⁺ — ไอออนอะลูมิเนียมที่มีประจุ +3
ในตารางธาตุ
ประจุไอออนที่พบบ่อยเป็นไปตามหมู่: โลหะหมู่ 1 เกิดไอออน +1 หมู่ 2 เกิด +2 อโลหะหมู่ 16 เกิด −2 และหมู่ 17 เกิด −1