ประจุ: นิยามในวิชาเคมี

ประจุ: สมบัติของสสารที่ทำให้เกิดแรงดึงดูดหรือแรงผลักทางไฟฟ้า โปรตอนมีประจุบวก และอิเล็กตรอนมีประจุลบที่มีขนาดเท่ากัน

ประจุตรงข้ามดึงดูดกันและประจุเหมือนกันผลักกัน แรงเหล่านี้ยึดอะตอม ไอออน และสารประกอบจำนวนมากไว้ด้วยกัน ประจุวัดเป็นคูลอมบ์ แต่นักเคมีมักนับเป็นหน่วยของประจุมูลฐาน ดังนั้นโปรตอนจึงเป็น +1 และอิเล็กตรอนเป็น −1 อะตอมที่มีจำนวนโปรตอนและอิเล็กตรอนเท่ากันเป็นกลาง การรับหรือสูญเสียอิเล็กตรอนทำให้อะตอมมีประจุและกลายเป็นไอออน

ตัวอย่าง

ในตารางธาตุ

ประจุไอออนที่พบบ่อยเป็นไปตามหมู่: โลหะหมู่ 1 เกิดไอออน +1 หมู่ 2 เกิด +2 อโลหะหมู่ 16 เกิด −2 และหมู่ 17 เกิด −1

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด