แก๊สเฉื่อย: นิยามในวิชาเคมี
แก๊สเฉื่อย: ธาตุใดก็ตามในหมู่ 18 ได้แก่ ฮีเลียม นีออน อาร์กอน คริปทอน ซีนอน และเรดอน รวมถึงธาตุสังเคราะห์ออกานีสซอน ธาตุที่พบตามธรรมชาติเป็นแก๊สไม่มีสี ไม่มีกลิ่น และแทบไม่ทำปฏิกิริยา
แก๊สเฉื่อยมีชั้นอิเล็กตรอนนอกสุดเต็ม จึงมีแนวโน้มน้อยมากที่จะรับ สูญเสีย หรือใช้อิเล็กตรอนร่วมกัน และอยู่ในรูปอะตอมเดี่ยวแทนที่จะเป็นโมเลกุล ความว่องไวต่อปฏิกิริยาที่ต่ำทำให้มีประโยชน์ในที่ที่ต้องหลีกเลี่ยงปฏิกิริยา เช่น อาร์กอนที่ปกป้องโลหะระหว่างการเชื่อม แก๊สเฉื่อยไม่ได้เฉื่อยโดยสมบูรณ์: ซีนอนเกิดสารประกอบกับฟลูออรีนและออกซิเจน โดยสารประกอบแรกสร้างขึ้นโดยนีล บาร์ตเลตต์ในปี 1962
ตัวอย่าง
- ฮีเลียม — บรรจุลูกโป่งและทำให้แม่เหล็ก MRI เย็น
- นีออน — เรืองแสงสีแดงส้มในป้ายโฆษณา
- อาร์กอน — ประมาณ 0.93% ของอากาศ ใช้ในการเชื่อม
- ซีนอน — ในไฟหน้ารถยนต์บางรุ่นและเครื่องยนต์ไอออนของยานอวกาศ
ในตารางธาตุ
แก๊สเฉื่อยเป็นหมู่ 18 คอลัมน์สุดท้ายทางขวาของตาราง และแต่ละธาตุเป็นธาตุสุดท้ายของคาบ