โปรตอน: นิยามในวิชาเคมี
โปรตอน: อนุภาคย่อยของอะตอมที่มีประจุบวก (+1) พบในนิวเคลียสของอะตอมทุกอะตอม จำนวนโปรตอนคือเลขอะตอมและเป็นตัวกำหนดว่าอะตอมเป็นธาตุใด
โปรตอนมีมวลประมาณ 1 หน่วยมวลอะตอม หรือประมาณ 1,836 เท่าของมวลอิเล็กตรอน ประจุของโปรตอนสมดุลกับประจุของอิเล็กตรอนหนึ่งตัวพอดี อะตอมที่เป็นกลางจึงมีโปรตอนและอิเล็กตรอนเท่ากัน ไฮโดรเจนไอออน (H⁺) คืออะตอมไฮโดรเจนที่สูญเสียอิเล็กตรอนตัวเดียวไป เหลือเพียงโปรตอนเปล่า ๆ ซึ่งเป็นเหตุผลที่กรดมักถูกเรียกว่าตัวให้โปรตอน
ตัวอย่าง
- ไฮโดรเจนมีโปรตอน 1 ตัว คาร์บอนมี 6 ตัว และทองคำมี 79 ตัว
- การเพิ่มโปรตอนหนึ่งตัวให้นิวเคลียสคาร์บอนจะทำให้กลายเป็นไนโตรเจน
- ไอออน H⁺ ที่กรดปล่อยออกมาคือโปรตอน
- โปรตอนหนักกว่าอิเล็กตรอนประมาณ 1,836 เท่า
ในตารางธาตุ
ธาตุถูกจัดเรียงบนตารางตามจำนวนโปรตอน ดังนั้นการก้าวไปธาตุถัดไปแต่ละครั้งจึงเพิ่มโปรตอนหนึ่งตัว