Proton: definitie in de scheikunde

Proton: Een positief geladen subatomair deeltje (+1) dat in de kern van elk atoom zit. Het aantal protonen is het atoomnummer en bepaalt welk element een atoom is.

Een proton heeft een massa van ongeveer 1 atomaire massa-eenheid, ruwweg 1836 keer de massa van een elektron. Zijn lading heft precies die van één elektron op, dus een neutraal atoom heeft evenveel protonen als elektronen. Een waterstofion (H⁺) is een waterstofatoom dat zijn enige elektron heeft verloren, waardoor een kaal proton overblijft, en daarom worden zuren vaak protondonoren genoemd.

Voorbeelden

In het periodiek systeem

Elementen staan in de tabel op volgorde van hun aantal protonen, dus elke stap naar het volgende element voegt één proton toe.

Verwante begrippen

Alle begrippen