Proton: definitie in de scheikunde
Proton: Een positief geladen subatomair deeltje (+1) dat in de kern van elk atoom zit. Het aantal protonen is het atoomnummer en bepaalt welk element een atoom is.
Een proton heeft een massa van ongeveer 1 atomaire massa-eenheid, ruwweg 1836 keer de massa van een elektron. Zijn lading heft precies die van één elektron op, dus een neutraal atoom heeft evenveel protonen als elektronen. Een waterstofion (H⁺) is een waterstofatoom dat zijn enige elektron heeft verloren, waardoor een kaal proton overblijft, en daarom worden zuren vaak protondonoren genoemd.
Voorbeelden
- Waterstof heeft 1 proton, koolstof heeft er 6 en goud heeft er 79
- Als je een proton aan een koolstofkern toevoegt, wordt het stikstof
- De H⁺-ionen die door zuren worden afgegeven zijn protonen
- Een proton is ongeveer 1836 keer zwaarder dan een elektron
In het periodiek systeem
Elementen staan in de tabel op volgorde van hun aantal protonen, dus elke stap naar het volgende element voegt één proton toe.