การไทเทรต: นิยามในวิชาเคมี
การไทเทรต: วิธีในห้องปฏิบัติการสำหรับหาความเข้มข้นของสารละลาย โดยให้ทำปฏิกิริยากับสารละลายที่ทราบความเข้มข้นในปริมาตรที่วัดได้
นำสารละลายที่ไม่ทราบความเข้มข้นในปริมาตรที่ทราบใส่ในขวด แล้วเติมสารละลายมาตรฐานจากบิวเรตจนปฏิกิริยาสมบูรณ์พอดี ซึ่งสังเกตได้จากอินดิเคเตอร์เปลี่ยนสีหรือจากเครื่องวัดพีเอช จากปริมาตรที่ใช้และสมการที่ดุลแล้ว จะคำนวณความเข้มข้นที่ไม่ทราบค่าได้ นอกจากการไทเทรตกรด–เบสแล้ว นักเคมียังใช้การไทเทรตแบบรีดอกซ์ แบบตกตะกอน และแบบเกิดสารประกอบเชิงซ้อน เช่น เพื่อวัดความกระด้างของน้ำ
ตัวอย่าง
- การหาปริมาณกรดแอซีติกในน้ำส้มสายชูด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์และฟีนอล์ฟทาลีน
- NaOH 25.0 mL ถูกสะเทินด้วย HCl 0.100 M ปริมาตร 20.0 mL แสดงว่ามีความเข้มข้น 0.0800 M
- การวัดวิตามินซีในน้ำผลไม้ด้วยสารละลายไอโอดีน
- การวัดแคลเซียมในน้ำกระด้างด้วย EDTA