โลหะผสม: นิยามในวิชาเคมี
โลหะผสม: สารผสมของโลหะกับธาตุอื่นอย่างน้อยหนึ่งธาตุ ซึ่งมักเป็นโลหะอื่น เช่น สัมฤทธิ์ (ทองแดง + ดีบุก) หรือเหล็กกล้า (เหล็ก + คาร์บอน)
โลหะผสมมักทำโดยหลอมส่วนผสมเข้าด้วยกันแล้วปล่อยให้แข็งตัว อะตอมที่มีขนาดต่างกันรบกวนชั้นปกติของอะตอมโลหะและทำให้เลื่อนไถลได้ยากขึ้น โลหะผสมจึงมักแข็งและแข็งแรงกว่าโลหะบริสุทธิ์ การผสมยังช่วยเพิ่มความทนทานต่อการกัดกร่อน ลดจุดหลอมเหลว หรือเปลี่ยนสีได้ด้วย
ตัวอย่าง
- สัมฤทธิ์ — ทองแดงและดีบุก
- ทองเหลือง — ทองแดงและสังกะสี
- สเตนเลส — เหล็ก โครเมียม และนิกเกิล
- ตะกั่วบัดกรี — ส่วนใหญ่เป็นดีบุก หลอมเหลวที่อุณหภูมิต่ำ
ในตารางธาตุ
โลหะผสมที่สำคัญหลายชนิดมีโลหะทรานซิชันจากบล็อก d เป็นพื้นฐาน เช่น เหล็ก ทองแดง นิกเกิล และไทเทเนียม แม้โลหะผสมของอะลูมิเนียมและดีบุกก็พบได้ทั่วไปเช่นกัน