ไดอะตอมิก: นิยามในวิชาเคมี
ไดอะตอมิก: ประกอบด้วยสองอะตอม ไฮโดรเจน ไนโตรเจน ออกซิเจน ฟลูออรีน คลอรีน โบรมีน และไอโอดีนอยู่ในรูปโมเลกุลไดอะตอมิก: H₂, N₂, O₂, F₂, Cl₂, Br₂ และ I₂
ธาตุทั้งเจ็ดนี้สร้างพันธะกับตัวเองเป็นคู่ เพราะสองอะตอมที่ใช้อิเล็กตรอนร่วมกันเสถียรกว่าอะตอมเดี่ยว ตัวช่วยจำที่นิยมคือ HOFBrINCl ซึ่งออกเสียงว่า ฮอฟ-บริงเกิล สารประกอบก็เป็นไดอะตอมิกได้เช่นกัน เช่น คาร์บอนมอนอกไซด์ (CO) และไฮโดรเจนคลอไรด์ (HCl)
ตัวอย่าง
- ออกซิเจน (O₂) — สองอะตอมเชื่อมกันด้วยพันธะคู่
- ไนโตรเจน (N₂) — พันธะสามที่แข็งแรงมาก
- คลอรีน (Cl₂) — แก๊สสีเหลืองอมเขียว
- คาร์บอนมอนอกไซด์ (CO) — สารประกอบไดอะตอมิก
ในตารางธาตุ
ธาตุไดอะตอมิกหกในเจ็ดธาตุเรียงเป็นรูปเลข 7 บนตาราง เริ่มที่ไนโตรเจน (ธาตุที่ 7) พาดไปถึงฟลูออรีนและลงมาตามฮาโลเจน ส่วนไฮโดรเจนอยู่แยกต่างหาก