Dwuatomowy – definicja w chemii
Dwuatomowy: Zbudowany z dwóch atomów. Wodór, azot, tlen, fluor, chlor, brom i jod występują w postaci cząsteczek dwuatomowych: H₂, N₂, O₂, F₂, Cl₂, Br₂ i I₂.
Te siedem pierwiastków łączy się ze sobą w pary, ponieważ dwa atomy uwspólniające elektrony są trwalsze niż pojedyncze atomy. Częsta pomoc do zapamiętania to HOFBrINCl, wymawiane jak hoff-brinkle. Dwuatomowe mogą być też związki, takie jak tlenek węgla (CO) i chlorowodór (HCl).
Przykłady
- Tlen (O₂) — dwa atomy połączone wiązaniem podwójnym
- Azot (N₂) — bardzo mocne wiązanie potrójne
- Chlor (Cl₂) — żółtozielony gaz
- Tlenek węgla (CO) — związek dwuatomowy
W układzie okresowym
Sześć z siedmiu pierwiastków dwuatomowych tworzy w układzie kształt cyfry 7: zaczyna się od azotu (pierwiastek 7), biegnie w poprzek do fluoru i w dół po fluorowcach; wodór leży osobno.