Tweeatomig: definitie in de scheikunde
Tweeatomig: Bestaand uit twee atomen. Waterstof, stikstof, zuurstof, fluor, chloor, broom en jodium komen voor als tweeatomige moleculen: H₂, N₂, O₂, F₂, Cl₂, Br₂ en I₂.
Deze zeven elementen binden zich in paren aan zichzelf, omdat twee atomen die elektronen delen stabieler zijn dan losse atomen. Een veelgebruikt ezelsbruggetje is HOFBrINCl, uitgesproken als hoff-brinkle. Ook verbindingen kunnen tweeatomig zijn, zoals koolstofmonoxide (CO) en waterstofchloride (HCl).
Voorbeelden
- Zuurstof (O₂) — twee atomen verbonden door een dubbele binding
- Stikstof (N₂) — een zeer sterke drievoudige binding
- Chloor (Cl₂) — een geelgroen gas
- Koolstofmonoxide (CO) — een tweeatomige verbinding
In het periodiek systeem
Zes van de zeven tweeatomige elementen vormen in de tabel een 7, beginnend bij stikstof (element 7), langs naar fluor en dan omlaag langs de halogenen; waterstof staat apart.