กึ่งโลหะ: นิยามในวิชาเคมี

กึ่งโลหะ: ธาตุที่มีสมบัติอยู่ระหว่างโลหะกับอโลหะ โบรอน ซิลิคอน เจอร์เมเนียม อาร์เซนิก พลวง และเทลลูเรียม มักนับเป็นกึ่งโลหะ

กึ่งโลหะมักมีลักษณะเงางามเหมือนโลหะแต่เปราะเหมือนอโลหะ และนำไฟฟ้าได้ปานกลางเท่านั้น หลายธาตุ โดยเฉพาะซิลิคอนและเจอร์เมเนียม เป็นสารกึ่งตัวนำที่ควบคุมการนำไฟฟ้าได้อย่างละเอียดโดยเติมธาตุอื่นเพียงเล็กน้อย จึงเป็นพื้นฐานของชิปคอมพิวเตอร์และเซลล์แสงอาทิตย์ เคมีของกึ่งโลหะก็ผสมกัน: ออกไซด์ของมันมักเป็นกรดอ่อนหรือแอมโฟเทอริก

ตัวอย่าง

ในตารางธาตุ

กึ่งโลหะอยู่ตามเส้นขั้นบันไดซิกแซกที่พาดจากโบรอนลงไปทางแอสทาทีน แยกโลหะทางซ้ายออกจากอโลหะทางขวา

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด