อโลหะ: นิยามในวิชาเคมี

อโลหะ: ธาตุที่ไม่มีสมบัติของโลหะ โดยทั่วไปอโลหะนำความร้อนและไฟฟ้าได้ไม่ดี และของแข็งของอโลหะมีผิวด้านและเปราะ

อโลหะมีแนวโน้มรับหรือใช้อิเล็กตรอนร่วมกันมากกว่าสูญเสียอิเล็กตรอน จึงเกิดไอออนลบกับโลหะ และเกิดพันธะโคเวเลนต์ระหว่างกัน หลายชนิดเป็นแก๊สที่อุณหภูมิห้อง เช่น ออกซิเจน ไนโตรเจน และแก๊สมีตระกูล ส่วนโบรมีนเป็นของเหลว และคาร์บอน ฟอสฟอรัส ซัลเฟอร์ และไอโอดีนเป็นของแข็ง แม้อโลหะมีน้อยกว่า 20 ธาตุ แต่ก็เป็นส่วนใหญ่ของมวลสิ่งมีชีวิต

ตัวอย่าง

ในตารางธาตุ

อโลหะอยู่ทางขวาบนของตาราง ทางขวาของเส้นซิกแซกของกึ่งโลหะ โดยมีไฮโดรเจนเป็นข้อยกเว้นที่อยู่ซ้ายบน

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด