Neerslag: definitie in de scheikunde
Neerslag: Een onoplosbare vaste stof die tijdens een chemische reactie uit een oplossing ontstaat. Als werkwoord betekent neerslaan dat een stof als vaste stof uit de oplossing komt.
Een neerslag ontstaat wanneer twee oplossingen worden gemengd en een aantal van hun ionen een verbinding vormen die niet in water oplost. Die kan zichtbaar worden als troebelheid, een gekleurde vaste stof of een laag die op de bodem bezinkt. Scheikundigen gebruiken neerslagreacties om ionen te identificeren, verontreinigingen uit water te verwijderen en pigmenten te maken, en oplosbaarheidsregels helpen voorspellen wanneer er een neerslag ontstaat.
Voorbeelden
- Zilvernitraat + natriumchloride geeft wit zilverchloride (AgCl)
- Lood(II)nitraat + kaliumjodide geeft felgeel loodjodide (PbI₂)
- Zeepresten ontstaan wanneer zeep reageert met calciumionen in hard water
- Kalkwater wordt troebel met CO₂ doordat calciumcarbonaat (CaCO₃) ontstaat
In het periodiek systeem
Oplosbaarheid hangt af van de betrokken ionen: verbindingen van metalen uit groep 1 zijn bijna altijd oplosbaar, dus ze vormen zelden neerslagen.