ตะกอน: นิยามในวิชาเคมี
ตะกอน: ของแข็งที่ไม่ละลายซึ่งเกิดขึ้นจากสารละลายระหว่างปฏิกิริยาเคมี ในรูปกริยา คำว่าตกตะกอนหมายถึงการแยกตัวออกจากสารละลายเป็นของแข็ง
ตะกอนเกิดขึ้นเมื่อผสมสารละลายสองชนิดแล้วไอออนบางส่วนรวมกันเป็นสารประกอบที่ไม่ละลายในน้ำ อาจปรากฏเป็นความขุ่น ของแข็งมีสี หรือชั้นที่จมลงก้นภาชนะ นักเคมีใช้ปฏิกิริยาการตกตะกอนเพื่อระบุไอออน กำจัดมลพิษออกจากน้ำ และผลิตสารสี และกฎการละลายช่วยทำนายว่าเมื่อใดจะเกิดตะกอน
ตัวอย่าง
- ซิลเวอร์ไนเตรต + โซเดียมคลอไรด์ ได้ซิลเวอร์คลอไรด์ (AgCl) สีขาว
- เลด(II) ไนเตรต + โพแทสเซียมไอโอไดด์ ได้เลดไอโอไดด์ (PbI₂) สีเหลืองสด
- คราบสบู่เกิดขึ้นเมื่อสบู่ทำปฏิกิริยากับไอออนแคลเซียมในน้ำกระด้าง
- น้ำปูนใสขุ่นเมื่อได้รับ CO₂ เพราะเกิดแคลเซียมคาร์บอเนต (CaCO₃)
ในตารางธาตุ
การละลายขึ้นกับไอออนที่เกี่ยวข้อง: สารประกอบของโลหะหมู่ 1 ละลายได้เกือบทั้งหมด จึงแทบไม่เกิดตะกอน