Kiur (Cm)

Właściwości: Kiur

Liczba atomowa

96

Masa atomowa

247 u

Kategoria

Aktynowiec

Grupa

—

Okres

7

Blok

blok f

Stan w temp. pokojowej

Ciało stałe

Elektroujemność

1,3

Temperatura topnienia

1 613 K (1 339,8 °C)

Temperatura wrzenia

3 383 K (3 109,8 °C)

Gęstość

13,51 g/cm³

Elektrony walencyjne

2

Typowe ładunki

+3

Stopnie utlenienia

+3

Promień atomowy

245 pm

Energia jonizacji

6,02 eV

Powinowactwo elektronowe

—

Promieniotwórczy

Tak, brak trwałych izotopów

Odkryty

1944

Konfiguracja elektronowa: Kiur

Konfiguracja elektronowa pierwiastka Kiur (Cm) to [Rn] 5f7 6d1 7s2. Jego 96 elektronów jest rozmieszczonych na powłokach jako 2, 8, 18, 32, 25, 9, 2.

Protony, neutrony i elektrony: Kiur

Obojętny atom Kiur ma 96 protonów i 96 elektronów. Większość atomów Kiur ma około 151 neutronów: masa atomowa zaokrąglona do 247 minus liczba atomowa 96.

Liczba neutronów jest przybliżona: atomy tego samego pierwiastka mogą mieć różną liczbę neutronów (izotopy). Liczba atomowa i masa

Ile elektronów walencyjnych ma Kiur?

2

Kiur ma 2 elektron walencyjny na powłoce zewnętrznej. Jako pierwiastek bloku f może też wykorzystywać w wiązaniach elektrony 4f lub 5f.

Zobacz każdy pierwiastek: Układ okresowy z elektronami walencyjnymi

Schemat orbitalny: Kiur

Każde pole to orbital, który mieści do dwóch elektronów o przeciwnych spinach (↑↓). Wewnętrzne powłoki są takie same jak w gazie szlachetnym w nawiasie. Jak zapisywać konfiguracje elektronowe

Masa molowa: Kiur

247 g/mol

Jeden mol atomów (Kiur), czyli 6,022 × 10²³ atomów, ma masę 247 g. Użyj tej wartości do przeliczania między gramami a molami.

Ciekawostki: Kiur

• Kiur nazwano na cześć państwa Curie, przez analogię do gadolinu, pierwiastka nad nim, który upamiętnia chemika Johana Gadolina.
• Jego najdłużej żyjący izotop, kiur-247, ma okres półrozpadu około 15,6 miliona lat.
• Pierwiastek Kiur (Cm) ma liczbę atomową 96, a jego stan skupienia w temperaturze pokojowej to ciało stałe. It was discovered in 1944.

Położenie w układzie okresowym

Kiur to pierwiastek o numerze 96, w okresie 7 układu okresowego. Należy do bloku f (Aktynowce), pokazanego w wierszach pod główną tabelą.

Wszystkie: aktynowce

Zastosowania: Kiur

Kiur stosuje się głównie w badaniach i jako zwarte źródło promieniowania. Kiur-244 jest źródłem cząstek alfa w rentgenowskich spektrometrach cząstek alfa wożonych przez łaziki marsjańskie, w tym Sojourner, Spirit, Opportunity i Curiosity, które mierzą skład chemiczny skał. Tarcze z kiuru służą też do otrzymywania cięższych pierwiastków, w tym liwermoru.

Kto odkrył pierwiastek Kiur?

Glenn Seaborg, Ralph James i Albert Ghiorso po raz pierwszy otrzymali kiur w 1944 roku, bombardując pluton cząstkami alfa w cyklotronie w Berkeley, a zidentyfikowali go na Uniwersytecie w Chicago. Nazwano go na cześć Marii i Pierre'a Curie.

Skąd pochodzi nazwa?

Kiur upamiętnia Marię i Pierre'a Curie, pionierów badań nad promieniotwórczością. Nazwa idzie za przykładem gadolinu, pierwiastka nad nim w układzie okresowym, który nazwano na cześć chemika Johana Gadolina.

Oś czasu odkryć