Okres 7: od franu do oganesonu

Zapełnianie 7s, 5f, 6d i 7p

Fran ([Rn] 7s¹) i rad ([Rn] 7s²) zapełniają 7s. Aktyn i tor umieszczają kolejne elektrony na 6d, potem aktynowce zapełniają podpowłokę 5f, osiągając 5f¹⁴ w nobelu. Rutherford aż do kopernika kończą 6d, a nihon aż do oganesonu zapełniają 7p, więc oganeson kończy na [Rn] 5f¹⁴ 6d¹⁰ 7s² 7p⁶.

Elektrony 5f są ukryte mniej głęboko niż elektrony 4f lantanowców, więc wczesne aktynowce chętniej używają ich w tworzeniu wiązań. Uran, neptun i pluton wykazują stopnie utlenienia od +3 do +6, podczas gdy większość lantanowców trzyma się +3.

Trendy w okresie 7

Fran ma elektroujemność 0,79 i pierwszą energię jonizacji 3,9 eV, niemal taką samą jak cez nad nim. Wczesne aktynowce to gęste metale: uran ma 19,1 g/cm³, a neptun, z 20,45 g/cm³, jest najgęstszym pierwiastkiem tego okresu, dla którego podano wartość.

Potem kończą się zmierzone liczby. Od fermu (100) wzwyż ta strona nie podaje gęstości, a od rutherfordu (104) wzwyż temperatury topnienia, ponieważ otrzymano tylko niewielkie ilości, czasem zaledwie kilka atomów. Teoria sugeruje, że najcięższe pierwiastki łamią znane trendy; na przykład oganeson może być w temperaturze pokojowej ciałem stałym, choć znajduje się w kolumnie gazów szlachetnych.

Gdzie spotykasz okres 7

Uran zasila elektrownie jądrowe, a stałe ciepło plutonu-238 napędza sondy kosmiczne i łaziki marsjańskie. Ameryk-241 to maleńkie źródło promieniowania w wielu domowych czujnikach dymu, a rad, odkryty w 1898 roku, kiedyś sprawiał, że tarcze zegarków świeciły, dopóki nie stało się jasne, jak jest niebezpieczny.

Wiele cięższych pierwiastków upamiętnia naukowców i miejsca, jak kiur, einstein, berkel i kaliforn. Tenes (117), otrzymany w 2010 roku, był ostatnim odkrytym pierwiastkiem, a w 2016 roku zatwierdzono nazwy czterech ostatnich pierwiastków, dopełniając wszystkie siedem okresów.