Miedź (Cu)

Właściwości: Miedź

Liczba atomowa

29

Masa atomowa

63,546 u

Kategoria

Metal przejściowy

Grupa

11

Okres

4

Blok

blok d

Stan w temp. pokojowej

Ciało stałe

Elektroujemność

1,9

Temperatura topnienia

1 357,77 K (1 084,6 °C)

Temperatura wrzenia

2 835 K (2 561,8 °C)

Gęstość

8,96 g/cm³

Elektrony walencyjne

1

Typowe ładunki

+1, +2

Stopnie utlenienia

+2, +1

Promień atomowy

140 pm

Energia jonizacji

7,726 eV

Powinowactwo elektronowe

1,228 eV

Promieniotwórczy

Nie, ma trwałe izotopy

Odkryty

Starożytny

Konfiguracja elektronowa: Miedź

Konfiguracja elektronowa pierwiastka Miedź (Cu) to [Ar] 3d10 4s1. Jego 29 elektronów jest rozmieszczonych na powłokach jako 2, 8, 18, 1.

Protony, neutrony i elektrony: Miedź

Obojętny atom Miedź ma 29 protonów i 29 elektronów. Większość atomów Miedź ma około 35 neutronów: masa atomowa zaokrąglona do 64 minus liczba atomowa 29.

Liczba neutronów jest przybliżona: atomy tego samego pierwiastka mogą mieć różną liczbę neutronów (izotopy). Liczba atomowa i masa

Ile elektronów walencyjnych ma Miedź?

1

Miedź ma brak elektronów walencyjnych, licząc elektrony na zewnętrznej podpowłoce s. Jak większość metali przejściowych, może też używać elektronów d w wiązaniach.

Zobacz każdy pierwiastek: Układ okresowy z elektronami walencyjnymi

Schemat orbitalny: Miedź

Każde pole to orbital, który mieści do dwóch elektronów o przeciwnych spinach (↑↓). Wewnętrzne powłoki są takie same jak w gazie szlachetnym w nawiasie. Jak zapisywać konfiguracje elektronowe

Masa molowa: Miedź

63,546 g/mol

Jeden mol atomów (Miedź), czyli 6,022 × 10²³ atomów, ma masę 63,546 g. Użyj tej wartości do przeliczania między gramami a molami.

Związki zawierające: Miedź

Ciekawostki: Miedź

• Symbol Cu pochodzi od łacińskiego cuprum, od wyspy Cypr, która w starożytnym świecie była ważnym źródłem miedzi.
• Zielony kolor Statuy Wolności pochodzi z patyny, która powstała, gdy jej cienka miedziana powłoka ulegała wietrzeniu.
• Pierwiastek Miedź (Cu) ma liczbę atomową 29, a jego stan skupienia w temperaturze pokojowej to ciało stałe. Jest znany od czasów starożytnych.

Położenie w układzie okresowym

Miedź to pierwiastek o numerze 29, w okresie 4 i grupie 11 układu okresowego, w bloku d.

Wszystkie: metale przejściowe

Zastosowania: Miedź

Doskonałe przewodnictwo elektryczne miedzi czyni ją standardowym metalem do przewodów elektrycznych, kabli zasilających, silników i transformatorów. Używa się jej także do rur instalacyjnych i wymienników ciepła, a jest głównym metalem w mosiądzu i brązie. Ponieważ powierzchnie miedziane zabijają wiele drobnoustrojów, stopy miedzi bywają stosowane na klamki i inne często dotykane powierzchnie w szpitalach.

Kto odkrył pierwiastek Miedź?

Miedź jest znana od starożytności i była jednym z pierwszych metali używanych przez ludzi, ponieważ występuje w przyrodzie w postaci samorodków czystego metalu. Przedmioty miedziane sprzed około 10 000 lat znaleziono na Bliskim Wschodzie.

Skąd pochodzi nazwa?

Nazwa angielska copper pochodzi od późnołacińskiego cuprum, od łacińskiego aes Cyprium, „metal z Cypru”, śródziemnomorskiej wyspy słynnej w starożytności z kopalni miedzi. Symbol Cu pochodzi od cuprum.

Oś czasu odkryć