Okres 4: od potasu do kryptonu

Najpierw 4s, potem 3d, potem 4p

Potas ([Ar] 4s¹) i wapń ([Ar] 4s²) rozpoczynają czwartą powłokę. Dziesięć pierwiastków od skandu do cynku zapełnia następnie podpowłokę 3d, która należy do trzeciej powłoki, ale ma niższą energię niż 4p. Gal aż do kryptonu kończą na 4p, osiągając [Ar] 3d¹⁰ 4s² 4p⁶.

Dwa metale przejściowe łamią ten wzorzec. Chrom ma [Ar] 3d⁵ 4s¹ zamiast 3d⁴ 4s², a miedź [Ar] 3d¹⁰ 4s¹, ponieważ w połowie lub całkowicie zapełniona podpowłoka 3d jest szczególnie korzystna.

Trendy w okresie 4

Na obu końcach ten okres zachowuje się jak okresy 2 i 3. Elektroujemność rośnie od 0,82 dla potasu do 2,96 dla bromu, a pierwsza energia jonizacji od 4,341 eV dla potasu do 14,0 eV dla kryptonu. Wśród metali przejściowych zmiany są łagodniejsze, ponieważ każdy nowy elektron trafia na wewnętrzną podpowłokę 3d: elektroujemność tylko się waha między 1,36 dla skandu a 1,91 dla niklu.

Temperatura topnienia i gęstość osiągają szczyt w środku okresu. Wanad topi się w 2183 K, najwyżej w tym okresie, a miedź jest najgęstsza, 8,96 g/cm³, w porównaniu z 0,862 g/cm³ dla potasu. Blisko prawego końca gal topi się w 302,91 K, tuż powyżej temperatury pokojowej, a brom jest czerwonobrązową cieczą wrzącą w 332 K.

Gdzie spotykasz okres 4

Żelazo, główny składnik stali, jest najpowszechniej używanym metalem, a miedź przewodzi prąd niemal w każdym przewodzie. Cynk pokrywa stal, aby nie rdzewiała, tytan służy do produkcji mocnych, lekkich części samolotów, a chrom nadaje stali nierdzewnej odporność na korozję. Wapń buduje kości i zęby, potas pomaga nerwom przesyłać sygnały, a Twój organizm potrzebuje też niewielkich ilości żelaza, cynku, kobaltu i selenu.