Skand (Sc)

Właściwości: Skand

Liczba atomowa

21

Masa atomowa

44,956 u

Kategoria

Metal przejściowy

Grupa

3

Okres

4

Blok

blok d

Stan w temp. pokojowej

Ciało stałe

Elektroujemność

1,36

Temperatura topnienia

1 814 K (1 540,8 °C)

Temperatura wrzenia

3 109 K (2 835,8 °C)

Gęstość

2,989 g/cm³

Elektrony walencyjne

2

Typowe ładunki

+3

Stopnie utlenienia

+3

Promień atomowy

211 pm

Energia jonizacji

6,561 eV

Powinowactwo elektronowe

0,188 eV

Promieniotwórczy

Nie, ma trwałe izotopy

Odkryty

1879

Konfiguracja elektronowa: Skand

Konfiguracja elektronowa pierwiastka Skand (Sc) to [Ar] 3d1 4s2. Jego 21 elektronów jest rozmieszczonych na powłokach jako 2, 8, 9, 2.

Protony, neutrony i elektrony: Skand

Obojętny atom Skand ma 21 protonów i 21 elektronów. Większość atomów Skand ma około 24 neutronów: masa atomowa zaokrąglona do 45 minus liczba atomowa 21.

Liczba neutronów jest przybliżona: atomy tego samego pierwiastka mogą mieć różną liczbę neutronów (izotopy). Liczba atomowa i masa

Ile elektronów walencyjnych ma Skand?

2

Skand ma 2 elektron walencyjny, licząc elektrony na zewnętrznej podpowłoce s. Jak większość metali przejściowych, może też używać elektronów d w wiązaniach.

Zobacz każdy pierwiastek: Układ okresowy z elektronami walencyjnymi

Schemat orbitalny: Skand

Każde pole to orbital, który mieści do dwóch elektronów o przeciwnych spinach (↑↓). Wewnętrzne powłoki są takie same jak w gazie szlachetnym w nawiasie. Jak zapisywać konfiguracje elektronowe

Masa molowa: Skand

44,956 g/mol

Jeden mol atomów (Skand), czyli 6,022 × 10²³ atomów, ma masę 44,956 g. Użyj tej wartości do przeliczania między gramami a molami.

Ciekawostki: Skand

• Dmitrij Mendelejew przewidział istnienie i własności tego pierwiastka w 1871 roku, nazywając go „ekaborem”, osiem lat przed jego odkryciem.
• Skand nie jest szczególnie rzadki w skorupie ziemskiej, ale jest rozproszony i rzadko skupia się w rudach, co czyni go drogim.
• Pierwiastek Skand (Sc) ma liczbę atomową 21, a jego stan skupienia w temperaturze pokojowej to ciało stałe. It was discovered in 1879.

Położenie w układzie okresowym

Skand to pierwiastek o numerze 21, w okresie 4 i grupie 3 układu okresowego, w bloku d.

Wszystkie: metale przejściowe

Zastosowania: Skand

Skand stosuje się głównie w niewielkich ilościach do wzmacniania stopów glinu, które były używane w częściach lotniczych i kosmicznych oraz w sprzęcie sportowym, takim jak ramy rowerowe, kije baseballowe i kije do lacrosse'a. Jodek skandu dodaje się do lamp metalohalogenkowych, aby uzyskać jasne światło podobne do słonecznego na stadionach i planach filmowych. Cyrkon stabilizowany skandem służy także jako elektrolit w niektórych ogniwach paliwowych ze stałym tlenkiem.

Kto odkrył pierwiastek Skand?

Szwedzki chemik Lars Fredrik Nilson odkrył skand w 1879 roku w Uppsali, znajdując go w rzadkich minerałach euksenicie i gadolinicie, i nazwał go od Skandynawii. Czysty metal otrzymano dopiero w 1937 roku.

Skąd pochodzi nazwa?

Skand nazwano od Skandynawii, od jej łacińskiej nazwy Scandia. Lars Fredrik Nilson wybrał tę nazwę w 1879 roku, ponieważ odkrył pierwiastek w rzadkich minerałach ze Skandynawii.

Oś czasu odkryć