Powinowactwo elektronowe – definicja w chemii
Powinowactwo elektronowe: Zmiana energii, gdy obojętny atom w fazie gazowej przyjmuje elektron i tworzy jon ujemny. Fluorowce mają szczególnie wysokie powinowactwo elektronowe.
Duże powinowactwo elektronowe oznacza, że gdy atom przyjmuje elektron, wydziela się dużo energii, co jest typowe dla niemetali. Najwyższe powinowactwo elektronowe ze wszystkich pierwiastków ma chlor, a nie fluor, ponieważ dodatkowy elektron jest ściśnięty w bardzo małym atomie fluoru. Konwencje znaków są różne: niektóre podręczniki podają wydzieloną energię jako liczbę dodatnią, a inne zapisują ją jako ujemną zmianę energii.
Przykłady
- Chlor wydziela około 349 kJ/mol, gdy przyjmuje elektron
- Fluor wydziela około 328 kJ/mol, nieco mniej niż chlor
- Gazy szlachetne, takie jak neon, nie tworzą trwałych jonów ujemnych
- Dodanie drugiego elektronu do O⁻ z utworzeniem O²⁻ wymaga energii
W układzie okresowym
Powinowactwo elektronowe zazwyczaj rośnie od lewej do prawej w okresie, osiąga szczyt przy fluorowcach w grupie 17 i gwałtownie spada przy gazach szlachetnych w grupie 18.