Hydratacja – definicja w chemii
Hydratacja: Solwatacja, w której rozpuszczalnikiem jest woda, lub reakcja, w której do związku przyłącza się wodę.
Gdy związek jonowy rozpuszcza się w wodzie, każdy jon zostaje otoczony cząsteczkami wody: lekko ujemne końce z tlenem zwrócone są ku kationom, a lekko dodatnie końce z wodorem ku anionom. Niektóre ciała stałe zatrzymują wodę wewnątrz swoich kryształów, tworząc hydraty, takie jak pięciowodny siarczan miedzi(II) (CuSO₄·5H₂O). W chemii organicznej hydratacja oznacza przyłączenie wody do wiązania podwójnego, jak wtedy, gdy eten zamienia się w etanol.
Przykłady
- Jony Na⁺ i Cl⁻ otoczone cząsteczkami wody w słonej wodzie
- Niebieski CuSO₄·5H₂O staje się biały, gdy ogrzewanie usuwa z niego wodę
- Eten + woda → etanol, przemysłowa reakcja hydratacji
- Gips szybkowiążący twardnieje, gdy przyłącza wodę i tworzy gips dwuwodny
W układzie okresowym
Energia hydratacji jest największa dla małych, silnie naładowanych jonów, więc jest większa na szczycie grupy i znacznie większa dla Al³⁺ niż dla Na⁺.