Niemetal – definicja w chemii
Niemetal: Pierwiastek niemający właściwości metali: niemetale zwykle słabo przewodzą ciepło i prąd elektryczny, a ich ciała stałe są matowe i kruche.
Niemetale mają tendencję do przyjmowania lub uwspólniania elektronów, a nie do ich oddawania, więc z metalami tworzą jony ujemne, a między sobą wiązania kowalencyjne. Wiele z nich jest w temperaturze pokojowej gazami, jak tlen, azot i gazy szlachetne, brom jest cieczą, a węgiel, fosfor, siarka i jod to ciała stałe. Choć niemetali jest mniej niż 20, stanowią one większość masy organizmów żywych.
Przykłady
- Tlen — gaz stanowiący około 21% powietrza
- Siarka — kruche żółte ciało stałe
- Brom — jedyny niemetal, który w temperaturze pokojowej jest cieczą
- Grafit — nietypowa odmiana węgla, która przewodzi prąd elektryczny
W układzie okresowym
Niemetale znajdują się w prawej górnej części układu, na prawo od zygzakowatej linii półmetali; wyjątkiem jest wodór w lewym górnym rogu.