Wiązanie kowalencyjne – definicja w chemii
Wiązanie kowalencyjne: Wiązanie chemiczne, w którym dwa atomy uwspólniają jedną lub więcej par elektronów. Zwykle tworzy się między atomami niemetali.
Każda wspólna para elektronów jest przyciągana przez oba jądra, co utrzymuje atomy razem. Atomy mogą uwspólniać jedną parę (wiązanie pojedyncze), dwie pary (wiązanie podwójne) lub trzy pary (wiązanie potrójne), a wiązania wielokrotne są krótsze i mocniejsze. Gdy oba atomy mają różne elektroujemności, elektrony są dzielone nierówno i wiązanie jest spolaryzowane.
Przykłady
- H₂ — dwa atomy wodoru uwspólniają jedną parę elektronów
- O₂ — dwa atomy tlenu połączone wiązaniem podwójnym
- N₂ — wiązanie potrójne, jedno z najmocniejszych znanych
- Diament — gigantyczna sieć wiązań kowalencyjnych węgiel–węgiel
W układzie okresowym
Wiązania kowalencyjne tworzą się głównie między niemetalami w prawym górnym rogu układu, których podobne elektroujemności sprawiają, że uwspólnianie elektronów jest łatwiejsze niż ich przekazywanie.