Anion – definicja w chemii
Anion: Jon naładowany ujemnie, powstający, gdy atom lub grupa atomów przyjmuje jeden lub więcej elektronów.
Mając więcej elektronów niż protonów, anion niesie ładunek ujemny, a prosty anion jest większy niż obojętny atom, z którego powstał. Niemetale mają skłonność do tworzenia anionów, ponieważ ich powłoki zewnętrzne są prawie pełne. Proste aniony mają nazwy z końcówką -ek, takie jak chlorek i tlenek, a wiele anionów wieloatomowych zawierających tlen ma końcówki -an lub -yn. Podczas elektrolizy aniony wędrują ku elektrodzie dodatniej, anodzie.
Przykłady
- Cl⁻ — jon chlorkowy
- O²⁻ — jon tlenkowy
- SO₄²⁻ — jon siarczanowy, anion wieloatomowy
- NO₃⁻ — jon azotanowy, występuje w nawozach
W układzie okresowym
Niemetale z grup 15 do 17 tworzą aniony, których ładunek jest równy numerowi grupy minus 18: −3 dla azotu, −2 dla tlenu i −1 dla fluorowców.