พันธะโคเวเลนต์: นิยามในวิชาเคมี
พันธะโคเวเลนต์: พันธะเคมีที่อะตอมสองอะตอมใช้อิเล็กตรอนร่วมกันตั้งแต่หนึ่งคู่ขึ้นไป มักเกิดระหว่างอะตอมของอโลหะ
คู่อิเล็กตรอนที่ใช้ร่วมกันแต่ละคู่ถูกดึงดูดโดยนิวเคลียสทั้งสอง ซึ่งยึดอะตอมไว้ด้วยกัน อะตอมใช้ร่วมกันได้หนึ่งคู่ (พันธะเดี่ยว) สองคู่ (พันธะคู่) หรือสามคู่ (พันธะสาม) และพันธะหลายพันธะสั้นและแข็งแรงกว่า เมื่ออะตอมทั้งสองมีอิเล็กโทรเนกาติวิตีต่างกัน อิเล็กตรอนจะถูกใช้ร่วมกันอย่างไม่เท่ากันและพันธะมีขั้ว
ตัวอย่าง
- H₂ — อะตอมไฮโดรเจนสองอะตอมใช้อิเล็กตรอนร่วมกันหนึ่งคู่
- O₂ — ออกซิเจนสองอะตอมเชื่อมกันด้วยพันธะคู่
- N₂ — พันธะสาม ซึ่งเป็นหนึ่งในพันธะที่แข็งแรงที่สุดที่รู้จัก
- เพชร — โครงข่ายยักษ์ของพันธะโคเวเลนต์คาร์บอน–คาร์บอน
ในตารางธาตุ
พันธะโคเวเลนต์เกิดขึ้นเป็นหลักระหว่างอโลหะทางมุมขวาบนของตาราง ซึ่งมีอิเล็กโทรเนกาติวิตีใกล้เคียงกัน ทำให้การใช้อิเล็กตรอนร่วมกันง่ายกว่าการถ่ายโอน