สภาพขั้ว: นิยามในวิชาเคมี

สภาพขั้ว: การกระจายประจุไฟฟ้าที่ไม่สม่ำเสมอในพันธะหรือโมเลกุล ทำให้ปลายหนึ่งมีประจุลบบางส่วน (δ−) และอีกปลายหนึ่งมีประจุบวกบางส่วน (δ+)

พันธะมีขั้วเมื่ออะตอมทั้งสองมีอิเล็กโทรเนกาติวิตีต่างกัน อิเล็กตรอนที่ใช้ร่วมกันจึงถูกดึงเข้าใกล้อะตอมใดอะตอมหนึ่งมากกว่า โมเลกุลมีขั้วก็ต่อเมื่อพันธะมีขั้วของมันไม่หักล้างกันเพราะรูปร่างของโมเลกุล: คาร์บอนไดออกไซด์มีพันธะมีขั้วแต่เป็นเส้นตรงจึงไม่มีขั้วโดยรวม ขณะที่น้ำซึ่งมีรูปงอเป็นโมเลกุลมีขั้ว สภาพขั้วมีผลต่อจุดเดือด สภาพละลายได้ และวิธีที่โมเลกุลดึงดูดกัน ดังสรุปได้ด้วยหลักที่ว่าของคล้ายกันละลายกัน

ตัวอย่าง

ในตารางธาตุ

ยิ่งความต่างของอิเล็กโทรเนกาติวิตีระหว่างสองธาตุมาก ซึ่งเพิ่มขึ้นไปทางมุมขวาบนของตาราง พันธะระหว่างทั้งสองก็ยิ่งมีขั้วมาก เช่น H–F และ O–H

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด