แฮโลเจน: นิยามในวิชาเคมี

แฮโลเจน: ธาตุใดก็ตามในหมู่ 17 ของตารางธาตุ ได้แก่ ฟลูออรีน คลอรีน โบรมีน ไอโอดีน แอสทาทีน และเทนเนสซีน ชื่อนี้หมายถึงผู้สร้างเกลือ

อะตอมของแฮโลเจนมีเวเลนซ์อิเล็กตรอนเจ็ดตัว จึงรับอิเล็กตรอนหนึ่งตัวได้ง่ายเกิดเป็นแฮไลด์ไอออนที่มีประจุ −1 เช่น Cl⁻ แฮโลเจนอยู่เป็นโมเลกุลสองอะตอม (F₂, Cl₂, Br₂ และ I₂) และเป็นอโลหะที่ว่องไวมาก โดยความว่องไวลดลงเมื่อลงไปตามหมู่ แฮโลเจนที่ว่องไวกว่าจะแทนที่แฮโลเจนที่ว่องไวน้อยกว่าออกจากสารประกอบของมัน เช่น เมื่อคลอรีนทำให้สารละลายโพแทสเซียมโบรไมด์ที่ไม่มีสีกลายเป็นสีส้มโดยปลดปล่อยโบรมีนออกมา

ตัวอย่าง

• ฟลูออรีน อโลหะที่ว่องไวที่สุดในบรรดาอโลหะทั้งหมด
• คลอรีน ใช้ฆ่าเชื้อน้ำดื่มและสระว่ายน้ำ
• โบรมีน ของเหลวสีน้ำตาลแดงที่ปล่อยไอทำให้สำลัก
• ไอโอดีน ของแข็งสีเทาดำที่ใช้เป็นยาฆ่าเชื้อ

ในตารางธาตุ

แฮโลเจนเป็นหมู่ 17 คอลัมน์ที่สองจากขวา อยู่ก่อนแก๊สมีตระกูล

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด