เกลือ: นิยามในวิชาเคมี

เกลือ: สารประกอบไอออนิกที่ประกอบด้วยไอออนบวก (แคตไอออน) และไอออนลบ (แอนไอออน) มักเกิดเมื่อกรดทำปฏิกิริยากับเบส เกลือแกงหรือโซเดียมคลอไรด์เป็นตัวอย่างที่รู้จักกันดีที่สุด

ในการสะเทิน แคตไอออนของเกลือมักมาจากเบสและแอนไอออนมาจากกรด เช่น เมื่อกรดไฮโดรคลอริกและโซเดียมไฮดรอกไซด์เกิดเป็นโซเดียมคลอไรด์และน้ำ เกลือเรียกชื่อโดยระบุแคตไอออนก่อนและแอนไอออนหลัง เช่น โพแทสเซียมไนเตรต เกลือไม่ได้เป็นกลางทุกชนิด: โซเดียมแอซีเตตละลายแล้วได้สารละลายเบสอ่อน ๆ ขณะที่แอมโมเนียมคลอไรด์ได้สารละลายกรดอ่อน ๆ

ตัวอย่าง

• โซเดียมคลอไรด์ (NaCl) — เกลือแกง
• แคลเซียมคาร์บอเนต (CaCO₃) — หินปูน ชอล์ก และเปลือกหอย
• คอปเปอร์(II) ซัลเฟต (CuSO₄) — เกิดผลึกสีน้ำเงินเมื่อเป็นไฮเดรต
• แอมโมเนียมไนเตรต (NH₄NO₃) — ปุ๋ยที่ใช้กันทั่วไป

ในตารางธาตุ

ฮาโลเจนในหมู่ 17 ได้ชื่อมาจากคำภาษากรีกที่แปลว่าผู้สร้างเกลือ เพราะรวมกับโลหะโดยตรงได้เป็นเกลือ เช่น NaCl และ KBr

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด