Fluorowiec – definicja w chemii
Fluorowiec: Każdy pierwiastek z grupy 17 układu okresowego: fluor, chlor, brom, jod, astat i tennes. Nazwa „halogen” oznacza „tworzący sole”.
Atomy fluorowców mają siedem elektronów walencyjnych, więc łatwo przyjmują jeden elektron, tworząc jony halogenkowe o ładunku −1, takie jak Cl⁻. Występują jako cząsteczki dwuatomowe (F₂, Cl₂, Br₂ i I₂) i są bardzo reaktywnymi niemetalami, a reaktywność maleje w dół grupy. Bardziej reaktywny fluorowiec wypiera mniej reaktywny z jego związków, na przykład gdy chlor zabarwia bezbarwny roztwór bromku potasu na pomarańczowo, uwalniając brom.
Przykłady
- Fluor — najbardziej reaktywny ze wszystkich niemetali
- Chlor — używany do dezynfekcji wody pitnej i basenów
- Brom — czerwonobrunatna ciecz wydzielająca duszące opary
- Jod — szaroczarne ciało stałe używane jako środek antyseptyczny
W układzie okresowym
Fluorowce tworzą grupę 17, drugą kolumnę od prawej, tuż przed gazami szlachetnymi.