แอนไอออน: นิยามในวิชาเคมี

แอนไอออน: ไอออนที่มีประจุลบ เกิดเมื่ออะตอมหรือกลุ่มอะตอมรับอิเล็กตรอนตั้งแต่หนึ่งตัวขึ้นไป

เมื่อมีอิเล็กตรอนมากกว่าโปรตอน แอนไอออนจึงมีประจุลบ และแอนไอออนอย่างง่ายมีขนาดใหญ่กว่าอะตอมเป็นกลางที่มันมาจาก อโลหะมีแนวโน้มเกิดแอนไอออนเพราะชั้นนอกเกือบเต็ม แอนไอออนอย่างง่ายมีชื่อลงท้ายด้วย -ไอด์ เช่น คลอไรด์และออกไซด์ ขณะที่แอนไอออนพหุอะตอมที่มีออกซิเจนหลายชนิดลงท้ายด้วย -เอต หรือ -ไอต์ ระหว่างการแยกสลายด้วยไฟฟ้า แอนไอออนเคลื่อนไปยังขั้วบวกหรือแอโนด

ตัวอย่าง

ในตารางธาตุ

อโลหะในหมู่ 15 ถึง 17 เกิดแอนไอออนที่มีประจุเท่ากับเลขหมู่ลบ 18: −3 สำหรับไนโตรเจน −2 สำหรับออกซิเจน และ −1 สำหรับฮาโลเจน

ศัพท์ที่เกี่ยวข้อง

ศัพท์ทั้งหมด