สารละลาย: นิยามในวิชาเคมี
สารละลาย: สารผสมเนื้อเดียวที่สารตั้งแต่หนึ่งชนิดขึ้นไป (ตัวถูกละลาย) ละลายสม่ำเสมออยู่ในอีกสารหนึ่ง (ตัวทำละลาย)
ในสารละลาย อนุภาคที่ละลายอยู่เป็นโมเลกุลหรือไอออนเดี่ยว ๆ เล็กเกินกว่าจะมองเห็น ตกตะกอน หรือกรองออกได้ สารละลายในน้ำเรียกว่าสารละลายน้ำ และทำเครื่องหมาย (aq) ในสมการเคมี สารละลายที่มีตัวถูกละลายได้มากที่สุดเท่าที่จะรับได้ที่อุณหภูมิหนึ่งเรียกว่าอิ่มตัว และที่มีน้อยกว่านั้นเรียกว่าไม่อิ่มตัว
ตัวอย่าง
- น้ำเกลือ — โซเดียมคลอไรด์ละลายในน้ำ
- น้ำอัดลม — คาร์บอนไดออกไซด์และน้ำตาลละลายในน้ำ
- อากาศ — ออกซิเจนและแก๊สอื่น ๆ ละลายในไนโตรเจน
- ทองเหลือง — สังกะสีละลายในทองแดงที่เป็นของแข็ง