Kation: definitie in de scheikunde
Kation: Een positief geladen ion, gevormd wanneer een atoom of groep atomen een of meer elektronen verliest.
Omdat het minder elektronen dan protonen heeft, heeft een kation een positieve lading, en een eenvoudig kation is kleiner dan het atoom waaruit het is ontstaan. Metalen vormen gemakkelijk kationen omdat ze hun buitenste elektronen losjes vasthouden. Tijdens elektrolyse bewegen kationen naar de negatieve elektrode, de kathode, waar hun naam vandaan komt.
Voorbeelden
- Na⁺ — natriumion
- Mg²⁺ — magnesiumion
- Fe³⁺ — ijzer(III)ion, aanwezig in roest
- H₃O⁺ — oxoniumion, aanwezig in elke zure waterige oplossing
In het periodiek systeem
Metalen aan de linkerkant en in het midden van de tabel vormen kationen, en in groep 1, 2 en 13 komt de lading meestal overeen met het aantal valentie-elektronen: +1, +2 en +3.