แคตไอออน: นิยามในวิชาเคมี
แคตไอออน: ไอออนที่มีประจุบวก เกิดเมื่ออะตอมหรือกลุ่มอะตอมสูญเสียอิเล็กตรอนตั้งแต่หนึ่งตัวขึ้นไป
เนื่องจากมีอิเล็กตรอนน้อยกว่าโปรตอน แคตไอออนจึงมีประจุบวก และแคตไอออนอย่างง่ายมีขนาดเล็กกว่าอะตอมที่มันมาจาก โลหะเกิดแคตไอออนได้ง่ายเพราะยึดอิเล็กตรอนชั้นนอกไว้อย่างหลวม ๆ ระหว่างการแยกสลายด้วยไฟฟ้า แคตไอออนเคลื่อนไปยังขั้วลบหรือแคโทด ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ
ตัวอย่าง
- Na⁺ — ไอออนโซเดียม
- Mg²⁺ — ไอออนแมกนีเซียม
- Fe³⁺ — ไอออนเหล็ก(III) พบในสนิม
- H₃O⁺ — ไฮโดรเนียมไอออน มีอยู่ในสารละลายกรดในน้ำทุกชนิด
ในตารางธาตุ
โลหะทางด้านซ้ายและตรงกลางของตารางเกิดแคตไอออน และในหมู่ 1, 2 และ 13 ประจุมักตรงกับจำนวนเวเลนซ์อิเล็กตรอน คือ +1, +2 และ +3