Anion: definitie in de scheikunde
Anion: Een negatief geladen ion, gevormd wanneer een atoom of groep atomen een of meer elektronen opneemt.
Met meer elektronen dan protonen heeft een anion een negatieve lading, en een eenvoudig anion is groter dan het neutrale atoom waaruit het is ontstaan. Niet-metalen vormen meestal anionen omdat hun buitenste schillen bijna vol zijn. Eenvoudige anionen hebben namen die op -ide eindigen, zoals chloride en oxide, terwijl veel meeratomige anionen met zuurstof op -aat of -iet eindigen. Tijdens elektrolyse bewegen anionen naar de positieve elektrode, de anode.
Voorbeelden
- Cl⁻ — chloride-ion
- O²⁻ — oxide-ion
- SO₄²⁻ — sulfaation, een meeratomig anion
- NO₃⁻ — nitraation, aanwezig in kunstmest
In het periodiek systeem
Niet-metalen in groep 15 tot 17 vormen anionen waarvan de lading gelijk is aan het groepsnummer min 18: −3 voor stikstof, −2 voor zuurstof en −1 voor de halogenen.