Valentie-elektronen: definitie in de scheikunde
Valentie-elektronen: De elektronen in de buitenste schil van een atoom; zij nemen deel aan chemische binding.
Het aantal valentie-elektronen bepaalt grotendeels hoe een element reageert, omdat atomen de neiging hebben elektronen op te nemen, af te staan of te delen om een stabiele rangschikking te bereiken, vaak acht buitenste elektronen (de octetregel). Lewisstructuren tonen valentie-elektronen als stippen rond het elementsymbool. Bij overgangsmetalen is het beeld ingewikkelder, omdat ook elektronen in de binnenste d-subschil aan binding kunnen deelnemen.
Voorbeelden
- Natrium heeft 1 valentie-elektron en staat dat af om Na⁺ te vormen
- Koolstof heeft 4 valentie-elektronen en vormt meestal vier bindingen
- Zuurstof heeft 6 valentie-elektronen en vormt twee bindingen in water
- Neon heeft 8 valentie-elektronen, een volle buitenste schil
In het periodiek systeem
Bij hoofdgroepelementen geeft de groep het aantal valentie-elektronen aan: groep 1 en 2 hebben er 1 en 2, en groep 13 tot 18 hebben er 3 tot 8 (helium heeft er 2).