Beryl (Be)

Właściwości: Beryl

Liczba atomowa

4

Masa atomowa

9,0122 u

Kategoria

Berylowiec

Grupa

2

Okres

2

Blok

blok s

Stan w temp. pokojowej

Ciało stałe

Elektroujemność

1,57

Temperatura topnienia

1 560 K (1 286,8 °C)

Temperatura wrzenia

2 742 K (2 468,8 °C)

Gęstość

1,85 g/cm³

Elektrony walencyjne

2

Typowe ładunki

+2

Stopnie utlenienia

+2

Promień atomowy

153 pm

Energia jonizacji

9,323 eV

Powinowactwo elektronowe

—

Promieniotwórczy

Nie, ma trwałe izotopy

Odkryty

1798

Konfiguracja elektronowa: Beryl

Konfiguracja elektronowa pierwiastka Beryl (Be) to [He] 2s2. Jego 4 elektronów jest rozmieszczonych na powłokach jako 2, 2.

Protony, neutrony i elektrony: Beryl

Obojętny atom Beryl ma 4 protonów i 4 elektronów. Większość atomów Beryl ma około 5 neutronów: masa atomowa zaokrąglona do 9 minus liczba atomowa 4.

Liczba neutronów jest przybliżona: atomy tego samego pierwiastka mogą mieć różną liczbę neutronów (izotopy). Liczba atomowa i masa

Ile elektronów walencyjnych ma Beryl?

2

Beryl ma 2 elektron walencyjny na powłoce zewnętrznej, czyli powłoce 2. To elektrony biorące udział w tworzeniu wiązań chemicznych.

Zobacz każdy pierwiastek: Układ okresowy z elektronami walencyjnymi

Schemat orbitalny: Beryl

Każde pole to orbital, który mieści do dwóch elektronów o przeciwnych spinach (↑↓). Wewnętrzne powłoki są takie same jak w gazie szlachetnym w nawiasie. Jak zapisywać konfiguracje elektronowe

Masa molowa: Beryl

9,0122 g/mol

Jeden mol atomów (Beryl), czyli 6,022 × 10²³ atomów, ma masę 9,0122 g. Użyj tej wartości do przeliczania między gramami a molami.

Ciekawostki: Beryl

• Szmaragd i akwamaryn to odmiany jubilerskie berylu, minerału zbudowanego z berylu, glinu, krzemu i tlenu.
• Beryl nazywano kiedyś glucyną, ponieważ niektóre jego związki są słodkie w smaku, ale związki berylu są wysoce toksyczne i nigdy nie wolno ich próbować.
• Pierwiastek Beryl (Be) ma liczbę atomową 4, a jego stan skupienia w temperaturze pokojowej to ciało stałe. It was discovered in 1798.

Położenie w układzie okresowym

Beryl to pierwiastek o numerze 4, w okresie 2 i grupie 2 układu okresowego, w bloku s.

Wszystkie: berylowce

Zastosowania: Beryl

Beryl dodaje się w niewielkich ilościach do miedzi, aby uzyskać mocne, sprężyste stopy do złączy elektrycznych i do narzędzi nieiskrzących używanych w pobliżu gazów palnych. Ponieważ promienie rentgenowskie łatwo przez niego przechodzą, cienkie blaszki berylu służą jako okna w lampach i detektorach rentgenowskich. Lekkość i sztywność berylu nadają się też do części lotniczych i kosmicznych, a 18 segmentów zwierciadła Kosmicznego Teleskopu Jamesa Webba wykonano z berylu pokrytego złotem.

Kto odkrył pierwiastek Beryl?

Francuski chemik Louis-Nicolas Vauquelin odkrył beryl w 1798 roku jako tlenek w minerałach berylu i szmaragdzie. Sam metal został po raz pierwszy wyodrębniony w 1828 roku, niezależnie przez Friedricha Wöhlera i Antoine'a Bussy'ego.

Skąd pochodzi nazwa?

Beryl nazwano od minerału berylu, w którym go odkryto, od greckiego beryllos. Przez długi czas nazywano go glucyną, od greckiego glykys, „słodki”, ponieważ niektóre jego związki są słodkie w smaku.

Oś czasu odkryć