Okres 2: od litu do neonu

Zapełnianie drugiej powłoki: 2s, potem 2p

Druga powłoka ma dwie podpowłoki. Podpowłoka 2s mieści dwa elektrony i zapełnia się jako pierwsza, w licie ([He] 2s¹) i berylu ([He] 2s²). Trzy orbitale 2p mieszczą jeszcze sześć elektronów i zapełniają się od boru ([He] 2s² 2p¹) do neonu ([He] 2s² 2p⁶).

Pod spodem każdy atom w tym okresie zachowuje tę samą parę 1s², czyli rdzeń helowy, więc od pierwiastka do pierwiastka zmienia się tylko powłoka zewnętrzna. Kompletny zestaw ośmiu elektronów w neonie jest tak trwały, że nie tworzy on żadnych znanych trwałych związków, a wiele innych pierwiastków przyjmuje, oddaje lub uwspólnia elektrony, by go naśladować.

Od lewej do prawej w okresie 2

Każdy krok dodaje proton, więc jądro mocniej trzyma tę samą powłokę. Elektroujemność rośnie od 0,98 dla litu, przez 2,55 dla węgla, do 3,98 dla fluoru, najwyższej wśród wszystkich pierwiastków, a pierwsza energia jonizacji rośnie od 5,392 eV dla litu do 21,565 eV dla neonu.

Dwa niewielkie spadki ujawniają podpowłoki. Bor (8,298 eV) jonizuje się łatwiej niż beryl (9,323 eV), ponieważ jego zewnętrzny elektron znajduje się na podpowłoce 2p o wyższej energii, a tlen (13,618 eV) łatwiej niż azot (14,534 eV), ponieważ jego czwarty elektron 2p musi dzielić orbital.

Lit i beryl są metalami, bor jest półmetalem, a pierwiastki od węgla do neonu są niemetalami. Węgiel topi się w 3823 K, najwyżej w tym okresie, a cztery ostatnie pierwiastki są w temperaturze pokojowej gazami.

Gdzie spotykasz okres 2

Azot i tlen stanowią około 99 procent powietrza, którym oddychasz, a węgiel tworzy szkielet każdej cząsteczki w organizmach żywych. Lit, najlżejszy metal o gęstości 0,534 g/cm³, zasila akumulatory. Fluorek w paście do zębów pomaga chronić zęby, związki boru wchodzą w skład szkła odpornego na ciepło, a neon świeci czerwonopomarańczowo w neonach reklamowych.