Bor (B)

Właściwości: Bor

Liczba atomowa

5

Masa atomowa

10,81 u

Kategoria

Półmetal

Grupa

13

Okres

2

Blok

blok p

Stan w temp. pokojowej

Ciało stałe

Elektroujemność

2,04

Temperatura topnienia

2 349 K (2 075,8 °C)

Temperatura wrzenia

4 200 K (3 926,8 °C)

Gęstość

2,34 g/cm³

Elektrony walencyjne

3

Typowe ładunki

+3

Stopnie utlenienia

+3

Promień atomowy

192 pm

Energia jonizacji

8,298 eV

Powinowactwo elektronowe

0,277 eV

Promieniotwórczy

Nie, ma trwałe izotopy

Odkryty

1808

Konfiguracja elektronowa: Bor

Konfiguracja elektronowa pierwiastka Bor (B) to [He] 2s2 2p1. Jego 5 elektronów jest rozmieszczonych na powłokach jako 2, 3.

Protony, neutrony i elektrony: Bor

Obojętny atom Bor ma 5 protonów i 5 elektronów. Większość atomów Bor ma około 6 neutronów: masa atomowa zaokrąglona do 11 minus liczba atomowa 5.

Liczba neutronów jest przybliżona: atomy tego samego pierwiastka mogą mieć różną liczbę neutronów (izotopy). Liczba atomowa i masa

Ile elektronów walencyjnych ma Bor?

3

Bor ma 3 elektron walencyjny na powłoce zewnętrznej, czyli powłoce 2. To elektrony biorące udział w tworzeniu wiązań chemicznych.

Zobacz każdy pierwiastek: Układ okresowy z elektronami walencyjnymi

Schemat orbitalny: Bor

Każde pole to orbital, który mieści do dwóch elektronów o przeciwnych spinach (↑↓). Wewnętrzne powłoki są takie same jak w gazie szlachetnym w nawiasie. Jak zapisywać konfiguracje elektronowe

Masa molowa: Bor

10,81 g/mol

Jeden mol atomów (Bor), czyli 6,022 × 10²³ atomów, ma masę 10,81 g. Użyj tej wartości do przeliczania między gramami a molami.

Związki zawierające: Bor

Ciekawostki: Bor

• Większość boru we Wszechświecie powstała nie we wnętrzach gwiazd, lecz w wyniku uderzeń promieni kosmicznych w atomy węgla i tlenu w przestrzeni kosmicznej.
• Rośliny potrzebują niewielkich ilości boru do budowy mocnych ścian komórkowych, dlatego bor dodaje się do niektórych nawozów.
• Pierwiastek Bor (B) ma liczbę atomową 5, a jego stan skupienia w temperaturze pokojowej to ciało stałe. It was discovered in 1808.

Położenie w układzie okresowym

Bor to pierwiastek o numerze 5, w okresie 2 i grupie 13 układu okresowego, w bloku p.

Wszystkie: półmetale

Zastosowania: Bor

Bor, głównie w postaci boranów, służy do produkcji izolacji z włókna szklanego i szkła borokrzemianowego, odpornego na ciepło szkła używanego w szkle laboratoryjnym i naczyniach do pieczenia. Boraks znajduje się w detergentach i środkach czyszczących, a bardzo twardy węglik boru stosuje się w kamizelkach kuloodpornych i pancerzach czołgów. Bor jest też kluczowym składnikiem silnych magnesów neodymowych, a bor-10 pochłania neutrony w układach regulacji reaktorów jądrowych.

Kto odkrył pierwiastek Bor?

Bor po raz pierwszy wyodrębniono w nieczystej postaci w 1808 roku, dzięki francuskim chemikom Josephowi Louisowi Gay-Lussacowi i Louisowi Jacques'owi Thénardowi oraz, niezależnie, Humphry'emu Davy'emu w Londynie, wszyscy pracowali na kwasie borowym. Bardzo czysty bor otrzymano dopiero na początku XX wieku.

Skąd pochodzi nazwa?

Nazwa boru pochodzi od boraksu, minerału bogatego w bor, z końcówką zapożyczoną od węgla, pierwiastka, do którego jest podobny. Boraks dotarł do angielskiego przez średniowieczną łacinę z arabskiego buraq, które z kolei pochodzi z perskiego.

Oś czasu odkryć