Hel (He)

Właściwości: Hel

Liczba atomowa

2

Masa atomowa

4,0026 u

Kategoria

Gaz szlachetny

Grupa

18

Okres

1

Blok

blok s

Stan w temp. pokojowej

Gaz

Elektroujemność

—

Temperatura topnienia

0,95 K (-272,2 °C)

Temperatura wrzenia

4,22 K (-268,9 °C)

Gęstość

0,179 g/L

Elektrony walencyjne

2

Typowe ładunki

0

Stopnie utlenienia

0

Promień atomowy

140 pm

Energia jonizacji

24,587 eV

Powinowactwo elektronowe

—

Promieniotwórczy

Nie, ma trwałe izotopy

Odkryty

1868

Konfiguracja elektronowa: Hel

Konfiguracja elektronowa pierwiastka Hel (He) to 1s2. Jego 2 elektronów jest rozmieszczonych na powłokach jako 2.

Protony, neutrony i elektrony: Hel

Obojętny atom Hel ma 2 protonów i 2 elektronów. Większość atomów Hel ma około 2 neutronów: masa atomowa zaokrąglona do 4 minus liczba atomowa 2.

Liczba neutronów jest przybliżona: atomy tego samego pierwiastka mogą mieć różną liczbę neutronów (izotopy). Liczba atomowa i masa

Ile elektronów walencyjnych ma Hel?

2

Hel ma 2 elektron walencyjny na powłoce zewnętrznej, czyli powłoce 1. To elektrony biorące udział w tworzeniu wiązań chemicznych.

Zobacz każdy pierwiastek: Układ okresowy z elektronami walencyjnymi

Schemat orbitalny: Hel

Każde pole to orbital, który mieści do dwóch elektronów o przeciwnych spinach (↑↓). Wewnętrzne powłoki są takie same jak w gazie szlachetnym w nawiasie. Jak zapisywać konfiguracje elektronowe

Masa molowa: Hel

4,0026 g/mol

Jeden mol atomów (Hel), czyli 6,022 × 10²³ atomów, ma masę 4,0026 g. Użyj tej wartości do przeliczania między gramami a molami.

Ciekawostki: Hel

• Hel dostrzeżono w widmie światła Słońca w 1868 roku, dziesiątki lat przed odnalezieniem go na Ziemi.
• Pod normalnym ciśnieniem hel nigdy nie zamarza, nawet w zerze bezwzględnym.
• Pierwiastek Hel (He) ma liczbę atomową 2, a jego stan skupienia w temperaturze pokojowej to gaz. It was discovered in 1868.

Położenie w układzie okresowym

Hel to pierwiastek o numerze 2, w okresie 1 i grupie 18 układu okresowego, w bloku s.

Wszystkie: gazy szlachetne

Zastosowania: Hel

Hel w postaci cieczy, w temperaturze około −269 °C, służy do chłodzenia nadprzewodzących magnesów w tomografach rezonansu magnetycznego. Ponieważ jest lżejszy od powietrza i nie pali się, wypełnia balony imprezowe, balony meteorologiczne i sterowce. Inżynierowie używają helu także do wykrywania drobnych nieszczelności, jako gazu osłonowego przy spawaniu i do przedmuchiwania zbiorników z paliwem rakietowym, a nurkowie głębinowi oddychają nim zmieszanym z tlenem.

Kto odkrył pierwiastek Hel?

Hel odkryto w 1868 roku, gdy astronomowie Pierre Janssen i Norman Lockyer zaobserwowali niewyjaśnioną żółtą linię w widmie Słońca, a Lockyer zaproponował, że pochodzi ona od nowego pierwiastka. William Ramsay po raz pierwszy wyodrębnił hel na Ziemi w 1895 roku z minerału uranu zwanego kleweitem.

Skąd pochodzi nazwa?

Hel nazwano od helios, greckiego słowa oznaczającego Słońce. Astronomowie po raz pierwszy wykryli go w 1868 roku jako niewyjaśnioną żółtą linię w świetle słonecznym, dziesiątki lat przed tym, zanim ktokolwiek znalazł ten gaz na Ziemi.

Oś czasu odkryć