Wodór (H)

Właściwości: Wodór

Liczba atomowa

1

Masa atomowa

1,008 u

Kategoria

Niemetal reaktywny

Grupa

1

Okres

1

Blok

blok s

Stan w temp. pokojowej

Gaz

Elektroujemność

2,2

Temperatura topnienia

13,99 K (-259,2 °C)

Temperatura wrzenia

20,27 K (-252,9 °C)

Gęstość

0,09 g/L

Elektrony walencyjne

1

Typowe ładunki

+1, −1

Stopnie utlenienia

+1, −1

Promień atomowy

120 pm

Energia jonizacji

13,598 eV

Powinowactwo elektronowe

0,754 eV

Promieniotwórczy

Nie, ma trwałe izotopy

Odkryty

1766

Konfiguracja elektronowa: Wodór

Konfiguracja elektronowa pierwiastka Wodór (H) to 1s1. Jego 1 elektronów jest rozmieszczonych na powłokach jako 1.

Protony, neutrony i elektrony: Wodór

Obojętny atom Wodór ma 1 protonów i 1 elektronów. Większość atomów Wodór ma około 0 neutronów: masa atomowa zaokrąglona do 1 minus liczba atomowa 1.

Liczba neutronów jest przybliżona: atomy tego samego pierwiastka mogą mieć różną liczbę neutronów (izotopy). Liczba atomowa i masa

Ile elektronów walencyjnych ma Wodór?

1

Wodór ma brak elektronów walencyjnych na powłoce zewnętrznej, czyli powłoce 1. To elektrony biorące udział w tworzeniu wiązań chemicznych.

Zobacz każdy pierwiastek: Układ okresowy z elektronami walencyjnymi

Schemat orbitalny: Wodór

Każde pole to orbital, który mieści do dwóch elektronów o przeciwnych spinach (↑↓). Wewnętrzne powłoki są takie same jak w gazie szlachetnym w nawiasie. Jak zapisywać konfiguracje elektronowe

Masa molowa: Wodór

1,008 g/mol

Jeden mol atomów (Wodór), czyli 6,022 × 10²³ atomów, ma masę 1,008 g. Użyj tej wartości do przeliczania między gramami a molami.

Związki zawierające: Wodór

Ciekawostki: Wodór

• Wodór stanowi z grubsza trzy czwarte całej zwykłej materii we Wszechświecie pod względem masy.
• Atom wodoru w swojej najczęstszej postaci nie ma neutronu — tylko jeden proton i jeden elektron.
• Pierwiastek Wodór (H) ma liczbę atomową 1, a jego stan skupienia w temperaturze pokojowej to gaz. It was discovered in 1766.

Położenie w układzie okresowym

Wodór to pierwiastek o numerze 1, w okresie 1 i grupie 1 układu okresowego, w bloku s.

Wszystkie: niemetale

Zastosowania: Wodór

Wodór służy głównie do produkcji amoniaku do nawozów oraz do usuwania siarki z paliw w rafineriach ropy naftowej. Używa się go także do wytwarzania metanolu i do utwardzania olejów roślinnych w smarowidła, takie jak margaryna. Ogniwa paliwowe łączą wodór z tlenem, aby wytwarzać prąd, a jedynym produktem jest woda, a ciekły wodór zasilał rakiety, takie jak główne silniki promu kosmicznego.

Kto odkrył pierwiastek Wodór?

Angielski uczony Henry Cavendish rozpoznał wodór jako odrębną substancję w 1766 roku, wytwarzając go w reakcji metali z kwasami i nazywając „powietrzem palnym”. Antoine Lavoisier nadał mu później nazwę wodór, oznaczającą „tworzący wodę”, po tym jak wykazał, że spala się, tworząc wodę.

Skąd pochodzi nazwa?

Nazwa angielska hydrogen pochodzi od greckich słów hydro, „woda”, i genes, „tworzący”, więc oznacza „tworzący wodę”. Antoine Lavoisier ukuł tę nazwę po francusku (hydrogène) w latach 80. XVIII wieku, po tym jak wykazał, że spalanie wodoru daje wodę.

Oś czasu odkryć